با سلام و درود خدمت دوستان عزیز

این اولین مطلبیه که به طور رسمی در سال جدید مینویسم که امیدوارم مورد توجه شما دوستان قرار بگیره

راستش فکر میکنم از حدود 2 سال پیش بود که با شروع جدی تر فعالیت های آقای مسعود فراستی موج جدیدی در نقدهای سینمای ما به رهبری همین آقای فراستی شروع شد که پیام قاطعش این بود : ( در مقابل فیلم های خوب همیشه و کلا مخالفیم )

در مورد آقای فراستی باید بگم ایشون به جز تحصیلات در رشته تخصصیشون ، در رشته های فلسفه و اقتصاد و جامعه شناسی در دانشگاه های چند تا از کشور های اروپا (فکر کنم ایتالیا و فرانسه) هم فعالیت هایی داشتن. با توجه به مدارک و بعضی نقدهای ایشون ، متوجه میشیم که در واقع آدم بافهم و باسوادی هستن ولی با توجه به همه ی این تفاسیر دو نکته راجع به مسعود فراستی هست که باعث میشه به عنوان یه آدم بد ازش یاد کنم :

1 - سفارشی بودن ، متاسفانه ضرر و خسارتی که آقای فراستی به عنوان یه فرد باهوش و به قول خودش میهن دوست میتونه به ما بزنه از یه دشمن هم بیشتره چون داره در قالب یه دوست و یه آدم فداکار اینطوری ما رو گول میزنه ، در ضمن با عنایت به این که در مقابل خیلی از فیلم های درست و حسابی اما کمی سیاسی مثل جدایی نادر از سیمین این همه موضع منفی میگیره اما از فیلمی مثل قلاده های طلا خیلی هم دفاع میکنه ، میشه به راحتی ثابت کرد آقای فراستی منتقدی سفارشیه

2 - آقای فراستی رو به عنوان یه هنرمند واقعی قبول ندارم چون دنبال معروف شدن و کسب قدرت و پول و محبوبیته(باتوجه به نحوه نقد بعضی فیلم ها و ادبیات مورد استفاده و حتی تیپ و طرز لباس پوشیدنش). عبدالرضا کاهانی کارگردان خوب سینمای ایران در این باره تفسیر جالبی داره ، آقای کاهانی میگه فراستی عقده خودکم بینی داره و دنبال اینه که از طریق نقد های تند و تیز و همیشه مخالف خودش رو آدم حسابی جلوه بده ، برای اثبات این ادعا کاهانی این مثال رو میزنه : چرا از بین حدود 300 عضو ثابت که انجمن منتقدان ایران داره همیشه فقط مسعود فراستی به عنوان منتقد اصلی میاد ؟

3 - ادبیات رکیک و توهین آمیزی که فراستی در مقابل مخالفان خودش داره باعث میشه آدم نامحبوبی باشه

در پایان آرزو دارم سریع تر شر مسعود فراستی و امثالش از سینمای ما کنده بشه تا بلاخره بتونیم از لحاظ هنری و به خصوص فکری یه پیشرفتی داشته باشیم

سلام و درود به همه دوستان عزیز

فرا رسیدن عید نوروز سال 1391 هجری شمسی رو به همه شما عزیزان تبریک میگم و امیدوارم سالی پر از خوشی و سلامتی و موفقیت داشته باشید

 قطاری که

 از بین من و تو می گذرد

 کش آمده است!

 انگار

 تمام واگن های جهان را

 به آن بسته اند

 چه سرنوشت شومی!

 حرف هایی که قرار بود

 به هم بزنیم

 از یاد برده ایم

 و گل ها

 در دست هایمان خشکیده اند

سلام و درود به همه

راستش این روزا یعنی نه فقط این روزا بلکه کلا" زیاد حوصله ندارم وبلاگم رو آپ کنم نمیدونم چرا ... در کل ترجیح میدم یه موزیک زیبا گوش کنم تا وبلاگ آپ کردن اما اینبار همین موزیک باعث به روز شدن من شد ...

همونطور که میدونید الان رضا یزدانی تقریبا یکه تاز موزیک راک فارسی هستش و جدیدا خیلی هم طرفداراش زیاد شدن و یکی از خصوصیات بارزش اینه که اکثر آهنگ هایی که تا حالا خونده متن قوی داشتن و سعی کرده شعرهای تاثیر گذار انتخاب کنه و با سبک بی نظیر خوندنش حس و حال فوق العاده آهنگ هاش رو تکمیل کنه ، حالا منم تصمیم گرفتم چند تا از تاثیرگذارترین آهنگ هاش رو معرفی کنم ،

باشد که مورد نظر شما عزیزان قرار گیرد ، در ضمن اگه کم و کسری داره ببخشید

    _____________________________________________

کافه نادری

کافه نادری اسم یکی از کافه های معرف تهرانه که نزدیک هتل نادری یکی از هتل های معروف تهران قرار داره ، و اهمیت کافه نادری انقدر زیاده که خیلیا اعتقاد دارن بخش مهمی از فرهنگ معاصر ایرانه ، حالا رضا یزدانی اومده یه موزیک بسیار زیبا خونده که در اون از خاطراتی که تو کافه نادری بوده میخونده ، شعر بسیار زیبا و ملودی کم نظیر و صدای رضا یزدانی باعث شده موزیک "کافه نادری" به یکی از ماندگارترین آثار رضا یزدانی تبدیل بشه

"چشمک ستاره ها رو می شمردیم یادته
واسه تنهایی شب غصه می خوردیم یادته
من مثه سایه تو، تو واسه من مثل نفس
هردومون برای همدیگه می مردیم یادته"

برج

در ترانه برج ، داستانی رو نقل میکنه که دارن یه برج بسیار بلند و بزرگ میسازن که خیلی بهش افتخار میکنن و خیلی براش خرج میکنن غافل از افراد بسیاری که برای یک لقمه نان مجبور هستن کار بسیاری بکنن و زندگی خوبی ندارن و در ضمن به خاطر ساختن برج هزاران درخت قطع کردن و به طور کلی هرچی شور و حال بوده رفته ... آهنگ برج با زیرکی به ما یادآوری میکنه به خاطر یه سری ارزش بی معنا و واهی ، ارزشهای واقعی و در واقع شور و حال زندگی رو فراموش کردیم

"می‌گن‌ که‌ این‌ برج‌ِ بلند باعث‌ افتخار ماس‌
حیف‌ که‌ کسی نمی‌دونه خونه‌ی افتخار کجاس
باعث‌ افتخار تویی‌ دخترِ توی‌ کارخونه‌
که‌ چرخ‌ زنده‌موندن‌ و دستای‌ تو می‌چرخونه‌
باعث‌ افتخار تویی‌ سپورِ پیرِ ژنده‌پوش‌
نه‌ این‌ ستون‌ سنگی‌ لال‌ بدون‌ چشم‌ و گوش"

شمال

ترانه شمال هم شعر بسیار زیبایی داره ولی بیشتر به خاطر خوندن بااحساس رضا یزدانی معروف شده . توصیف هایی که از خاطرات و شمال داره واقعا احساس خوشی از زندگی به مخاطب میده و در کل یکی از خیال انگیز ترین آهنگ های رضا یزدانیه

"دِلَم‌ پُرِ بیا بازم‌ با هم‌دیگه‌ بِریم‌ سفر !
جای‌ ما اون‌جا خالیه‌ ! من‌ و بِبَر ! من‌ و بِبَر !
یه‌ عمره‌ جاده‌ی‌ شمال‌ ، منتظر عبور ماس‌ !
نمی‌دونه‌ یکی‌ از اون‌ دو تا قناری‌ بی‌صداس‌ !"

اتاق یخ زده

احتمالا هیچکدوم از آهنگ ها به اندازه "اتاق یخ زده" برای طرفداران دوآتشه رضا یزدانی جذاب نیست ! البته نکته اصلی اینه که کسانی که با سبک رضا یزدانی آشنا نیستن ممکنه از این آهنگ زیاد خوششون نیاد ... همونطور که از اسم این آهنگ پیداست جو بسیار سنگینی داره و اجرای بی نظیر رضا یزدانی احساس بدون توصیفی به انسان میده ، دیگه بیش تر توضیح نمیدم ، خودتون حتما باید این آهنگ رو گوش کنین !

"اول صداتو می کشم
بعد میرسم به خندهات
حقه‏‏ هاتم رو می کنم
بعد وا می مونم تو نگات

دوتا نگاه خمار و خواب
یکم غرور، یه ذره منگ
نه نمیشه، در نمیاد
یه جاش بدجور می زنه لنگ"

کافه رویا

ترانه کافه رویا به خوبی بیان میکنه که هر انسانی تو فکر و حال و حس خودشه و چیزی که دوست داره تو فکرش هست ، و داستان کسایی رو نقل میکنه که غرق خاطرات و گذشته هستن و بیان میکنه که بسیار شیرینه که هر کسی غرق در خاطرات و علاقمندی های خودشه اما زیاده روی در این امر چندان خوب به نظر نمیاد

"کافه ی خاطره بازی پره از قصه و رویاست
همه فکرام پریشون قرص خاطره همینجاست
آدماش بیدارن اما تو بیداری خواب میبینن
چشمات رو ببند و گوش کن به صدای خسته ی من"

ساعت 25 شب

ترانه ساعت 25 شب که تم سنگین و به اصطلاح ابسوردیسمی داره به واسطه شعر قشنگ و رگه های پوچ گرایی و تلخ و البته صدای خسته و خش دار رضا یزدانی ، بین دوستداران این خواننده بسیار محبوب هستش و ریمیکس های زیادی هم ازش ساخته شده اما من پیشنهاد میکنم اگه میخواین بشنوینش حتما نسخه اصل موزیک رو گوش کنین چون ملودیش فوق العاده قشنگه و دقیقا حس و حال شعر رو میرسونه

"سرده نگاه آینه
تو چشم یخ بسته من
آوازخون لعنتی
یه حرف تازه تر بزن
بخون از اتفاق نو
از تیتر روزنامه عصر
بسته دیگه خوندن ِ از
گدا و شاهزاده تو قصر"

کوچه ملی

میشه گفت کوچه ملی معروف ترین و پرطرفدارترین آهنگ رضا یزدانیه که باز هم با شعر معرکه و صدای خسته و زیبای رضا یزدانی ترکونده و تبدیل به یکی از بهترین آهنگ های معاصر ایران شده . کوچه ملی داستان فردی رو بیان میکنه که اسیر خاطراتش شده و هنوز تو حال و هوای 30 سال پیش (قبل از انقلاب) گیر کرده و حاضر نیست شرایط امروزی رو قبول کنه

"سر کوچه ملی یه مردِ، یه مرد
که سی سال پیش ساعتش یخ زده
نمی دونه دنیا چه رنگی شده
نمی دونه کی رفته کی اومده
سر کوچه ملی یه مردِ، یه مرد
توی پالتوی کهنه عهد بوق
داره عابرا رو نگاه می کنه
که رد میشن از کوچه های شلوغ"

ساعت - فقط یه کمی چای واسه من بریز

حیفه که از آهنگ های تاثیر گذار رضا یزدانی بگیم و از این آهنگ نگیم ، این موزیک 7-8 دقیقه ای که دو تا شاعر هم داره در بین بقیه آهنگ های آلبوم ساعت فراموشی بسیار گل کرده و یه جورایی معرف سبک خاص و صدای رضا یزدانیه

"تو سیگار رو خاموش کن تا بگم
چطور می شه با گریه هم دود شد
چطور می شه با خنده هم زخم خورد
چطور می شه با عشق نابود شد
شبا که می ترسم از فکرهام
همیشه هوا خیس و بارونیه
یه زن با جنونش به من یاد داد
که عاشق شدن قبل ویرونیه"

سیم آخر

ترانه سیم آخر آهنگ بسیار زیباییه که در بخش دوم فیلم طهران تهران (داریوش مهرجویی - مهدی کرم پور) پخش شده و تجربه بی نظیر فیلم رو کامل کرده . در این آهنگ برزو ارجمند هم یه تیکه کوچیک رپ خونده در ضمن ویدئو کلیپ این موزیک که در فیلم هم پخش شد بسیار زیباست و شعر زیبا و تاثیر گذاری هم داره

"اگه عاشقت نبودم

پا نمی داد این ترانه 

 بی خیال بد بیاری

زنده باد این عاشقانه"

     ___________________________________________

در آخر باید بگم ببخشید که اسم شاعر های آهنگ ها رو یادم رفت

   چه مهمانان بی دردسری هستند مردگان
  نه به دستی ظرفی را چرک می کنند
  نه به حرفی دلی را آلوده
   تنها به شمعی قانعند
       و اندکی سکوت ...  

                                                           حسین پناهی

سلام به همگی ، امروز هم داشتم تو سایت های مختلف گشت میزدم دو تا داستانک قشنگ پیدا کردم

اولی تخیلی و نیمه طنز و نیمه آموزندس و دومی هم داستان عرفانی خیلی قشنگیه

لطفا به ادامه مطلب برید ...

دست ات را به من بده

دست های تو با من آشناست

ای دیر یافته با تو سخن می گویم

به سان ابر که با توفان

به سان علف که با صحرا

به سان باران که با دریا

به سان پرنده که با بهار

به سان درخت که با جنگل سخن می گوید

زیرا که من

ریشه های تورا دریافته ام

زیرا که صدای من

با صدای تو آشناست

*****

احمد شاملو

من زندگی را دوست دارم
ولی از زندگی دوباره می ترسم!
دین را دوست دارم
ولی از کشیش ها می ترسم!
قانون را دوست دارم
ولی از پاسبان ها می ترسم!
عشق را دوست دارم
ولی از زن ها می ترسم!
کودکان را دوست دارم
ولی از آینه می ترسم!
سلام را دوست دارم
ولی از زبانم می ترسم!
من می ترسم ، پس هستم
این چنین می گذرد روز و روزگار من
من روز را دوست دارم
ولی از روزگار می ترسم

*****

شعر از زنده یاد حسین پناهی